Yunanistan’da yaz akşamlarının en köklü alışkanlıklarından biri açık hava sineması. Haziran başında perdeler kuruluyor, eylül sonuna kadar program aksamadan sürüyor. Atina’da onlarca, ülke genelinde yüzlerce salon bu düzenle çalışıyor.
Bahçe sineması nasıl bir yer
Tipik bir açık hava sineması, apartmanların arasında kalmış bir bahçe ya da bir binanın terası. Zemin çakıl ya da karo, koltuklar katlanır sandalye, masalar iki koltuk arasına yerleştirilmiş. İzleyici filmi seyrederken masaya içeceğini bırakabiliyor.
Perde genelde sahne yerine bir duvara gerilmiş oluyor. Etrafta asma, begonvil ve limon ağaçları bulunuyor. Film başlamadan önce bahçede sohbet sesi devam ediyor, ışıklar sönünce ortam kendiliğinden sessizleşiyor.
Program ve seanslar
Seanslar hava karardıktan sonra başlıyor. Yaz ortasında ilk seans 21.00 civarında, ikinci seans 23.00’e doğru. Program çoğunlukla iki bölümlü ve arada mola veriliyor. Mola, salonun kendi büfesinden bir şeyler almak için ayrılmış bir alışkanlık.
Filmler orijinal dilinde gösteriliyor, Yunanca altyazı kullanılıyor. Bu, Türkiye’den giden izleyici için de erişilebilir bir program anlamına geliyor.
Neden yaşıyor
Açık hava sinemalarının ayakta kalmasının nedeni sadece nostalji değil. Yaz aylarında kapalı salon işletmek maliyetli, izleyici ise sıcak akşamlarda dışarıda kalmayı tercih ediyor. Belediyeler bu salonların bir bölümünü kültürel miras kapsamında koruyor.
Atina’da Cine Paris ve Cine Thisio gibi salonlar, Akropolis manzarasıyla programa ayrı bir boyut katıyor. Selanik’te sahil bandına yakın bahçeler aynı işlevi görüyor.
Gidecekler için
Bilet fiyatları kapalı salonlarla benzer bantta. Rezervasyon çoğu salonda gerekmiyor, seans başlamadan yarım saat önce gitmek yeterli oluyor. Serin geceler için ince bir üst almak, deneyimli izleyicilerin ortak tavsiyesi.
